Verwaaidag Saint-Vaast-La-Hougue

De hele nacht waaide het flink. De kanaalrat kwam even verhaal halen, zodat onze Carina verschrikkelijk lag te schommelen en we ’s nachts nauwelijks een oog dicht deden. De Sauveteurs en Mer hadden hun reddingsboot, die normaliter aan een boei buiten de haven ligt beschikbaar voor snelle actie in nood, maar veilig in de haven achter de sluis gelegd. De wind nam pas af in de loop van de dag, hoewel er soms stevige windstoten ons er op wezen dat het nog niet over was. Af en toe trok er ook nog een regenbui over ons heen. Omstreeks 12:00 uur leek het wat droger te worden en deden we de nodige boodschappen bij de Market Saint-Vaast-La-Hougue, een grote supermarkt op twee kilometer afstand van de haven. Onderweg bekeken we nog het oudste gebouw in Sain-Vaast, de "Chapelle des Marins" uit de 11e eeuw, een kleine kapel, die vlakbij de haven staat. Ernaast stond ter nagedachtenis een monument voor de oorlogslachtoffers van de de WO2. Na twee kilometer zeulend met de nodige boodschappen terug naar de boot wandelden we in de middag naar de andere vestingwerken van Vauban in Saint-Vaast, de “Tour Vauban" in het "Fort de la Hougue” op een schiereiland en gelijkwaardig van bouw is met de “Tour Benjamin van Ile de Tatihou”, die we gisteren hadden bezocht. Deze twee torens werden aangelegd na de voor de Fransen rampzalige zeeslag van La Hougue (1692), waarbij de Engelsen 12 Franse schepen in brand schoten en waarbij het vlaggenschip Soleil Royal zonk. Deze torens zijn elk 20 meter hoog en 16 meter breed en moesten door hun kruisvuur de haven beschermen tegen aanvallen vanuit zee. De baai tussen Saint-Vaast en het Pointe de Saire in het noorden vormt een natuurlijke, veilige ankerplaats voor schepen. Vauban noemde het de mooiste ankerplaats van heel Frankrijk. Saint-Vaast heeft een grote haven die beschermd wordt door een pier van 400 meter, gebouwd in de 19e eeuw. In de haven is er plaats voor 760 plezierboten en er is ook een vissershaven met een vijftigtal boten. De oesterteelt is belangrijk met bijna 30 hectare oestervelden in de twee baaien rond Saint-Vaast: Cul-de-Loup en La Coulège. Dit geeft een jaarlijkse opbrengst van 6.500 ton. Oesters worden hier al vanaf de 16e eeuw gekweekt. De “Tour Vauban” was echter niet te bezichtigen en kennelijk militair gebied volgens een waarschuwingsbord. Na een wandeling over de smalle walmuren liepen we terug naar naar het centrum van Saint-Vaast en bekeken we de Katholieke kerk “Eglise Saint Vaast”, die fraaie gebrandschilderde ramen had. Op de terugweg begon het weer te regenen. Morgen zou de kanaalrat verdwenen zijn en gaan we op de terugweg naar Fecamp met een afstand van 65 Nm.