Van Cherbourg naar Carteret

Opnieuw moesten we vroeg uit de veren. Dit keer om kwart voor zes om met de stroom mee Cap de La Hague te passeren en om tijdig aan te komen bij Carteret. De aanloop van de haven van deze Normandische plaats valt bij laag water droog en is 2,5 uur voor en na hoogwater te bevaren. Er stond geen wind, maat wel een matig zonnetje. Met acht knopen over de grond vertrokken we uit Cherbourg richting Cap de La Hague, waar je het tij vanwege de forse stroom altijd mee moet hebben en met veel wind het te gevaarlijk is om te passeren. Na anderhalf uur rondden we de vuurtoren van Cap de La Hague, waar we zes knopen stroom mee hadden en met 12 knopen over de grond flinke vorderingen maakten. Zo zeer zelfs dat we dreigden te vroeg aan te komen om Carteret aan te lopen, zodat we de motor maar op een laag pitje hadden gezet. Om half elf, een uur voor hoog water, kwamen we in Carteret aan en werden we opgevangen door de havenmeester in een dinghy die ons naar een mooie box loodste. Tegenover ons lag een zeiljacht van een Nederlands stel, die hun boot pas gekocht hadden om ermee naar de Middellandse Zee te varen. Ze waren nog niet zo ervaren en deden het voorlopig rustig aan. In de middag maakten we een wandeling langs de haven en de kust naar de vuurtoren Le Phare de Carteret. Op de steiger spraken we nog met een Belgische schipper van een zeiljacht, die verbolgen was dat hij een dure PCR-test had moeten doen om hier te komen, maar dat niemand om die test vroeg of wilde zien. Langs een inham van de jachthaven lagen een paar drooggevallen jachten. Naast de haven was er een uitgebreid mooi strand waar diverse badgasten lagen te zonnen. Bij de vuurtoren aangekomen via een mooie wandelroute door de natuur, konden we deze voor twee euro per persoon beklimmen en hadden we een mooi panoramisch uitzicht op de omgeving. Een paar paragliders maakten mooi gebruik van de thermiek van de hoge duinen. De vuurtoren werd gebouwd in 1837 op de klif van Cap de Carteret. De vierkante toren is op een rechthoekig gebouw gemetseld. In 1870 werden twee huizen toegevoegd voor de bewakers. De vuurtoren werd in 1937 geëlektrificeerd en vervolgens volledig geautomatiseerd in 1976, hoewel er tegenwoordig nog steeds bewaking is. In 1944 is de vuurtoren gedeeltelijk verwoest door de Duitsers in de WO2, maar werd na de oorlog weer volledig gerestaureerd. Hierna gingen we terug naar onze boot. Het was inmiddels laag water en de "Flap" stond omhoog om het water niveau in de haven op peil te houden. We weten nog niet wat we morgen gaan doen. Vertrekken of nog een dag blijven. Over een paar dagen komt er weer slecht weer aan, waar we rekening mee moeten houden.

Rustdag Cherbourg

Vandaag bleven we in Cherbourg om weer de nodige boodschappen te doen en de boot weer wat op orde te brengen. 's Ochtends vulden we de watertanks bij en betaalden we bij het havenkantoor nog een extra overnachting. Naast ons lag een Nederlands zeiljacht uit Terneuzen, waar we met de schipper aan de praat raakten. Ze maakten met drie zeilboten samen een tocht naar St. Malo en vertrokken met de stroom mee om half twaalf om vandaag als tussenstop bij Sark te ankeren. We gaven ze nog wat tips mee om te bekijken, waaronder het fraaie oude stadje Dinan. Daarna deden we de nodige boodschappen bij de enorme Carrefour in een overdekt winkelcentrum gelegen op ruim een kilometer van de haven. Aan de haven in een park staat het standbeeld van Napoleon te paard. Onderweg bekeken we de Basilique de Saint-Trinité. Rond 435 werd de kerk van Cherbourg gesticht, maar rond 841 verwoest tijdens de Normandische invasie. In 1063 werd door Willem de Veroveraar de kerk weer opgebouwd. Ook werden er wallen gebouwd rondom de stad. Hoewel ingesloten in de wallen tijdens de vestingwerken van de stad in 1300, gebouwd op een hoek van het oude fort van de stad, leed het toch veel verwoesting, vooral tijdens de honderdjarige oorlog. De kerk werd in 1450 herbouwd. De kerk is geplunderd in januari 1794 door de revolutionairen. In de 19e eeuw werd het gebouw gerestaureerd. In 1828 werd een vierkante toren van zesentwintig meter hoog aan de kerk toegevoegd, op het westelijke portaal, waarschijnlijk het eerste Franse neogotisch werk. In december 1921 werd de kerk door paus Benedictus XV verheven tot de rang van kleine basiliek. Even later kwamen we langs het oude dok, waar juist een vissersboot invoer. Na de nodige boodschappen in de Carrefour gedaan te hebben, zagen we in de binnenhaven vissers, die bezig waren hun netten op orde te brengen en kwamen we op de terugweg ook weer langs het oude dok, dat nu inmiddels praktisch droog stond. Op de boot terug begon het weer te miezeren en trok er zelfs een dichte mist over ons heen dat later overging in regen. We willen morgen naar Carteret, een afstand van 41 Nm.,maar het tij is niet gunstig en bij Cap de la Hague stroomt het tot meer dan 6 knopen, zodat we morgen minsten voor half zeven moeten vertrekken, willen we die stroom mee hebben.

Van Le Havre naar Cherbourg

Vanochtend vroeg uit de veren, want we wilden vandaag naar Cherbourg met een afstand van 71 Nm. Om kwart voor zeven moesten we eerst nog diesel bijtanken bij de automaat. Om zeven uur vertrokken we richting Cherbourg. Het was licht bewolkt weer met een zwak windje 3 bft. uit het westen. Op motor, grootzeil en stuurautomaat voeren we de haven van Le Havre uit. Aan beide kanten van de vaargeul lagen diverse vrachtschepen op de Rede. De eerste drie uur hadden we het tij mee, maar omstreeks tien uur kregen we de stroom tegen. De bewolking trok echter deels weg, zodat de zon zelfs begon te schijnen, die we al een paar dagen niet meer hadden gezien. De wind verdween volledig en maakte plaats voor een gladde zee. Ondanks de tegenstroom maakten we met 4-5 knopen nog redelijke vorderingen. Halverwege kwam vanuit Ouistreham een snelle veerboot, genaamd "Mont Saint Michel" op ons af, zodat we via de marifoon een oproep deden om te vragen wat zijn intenties waren en of wij onze koers en snelheid konden behouden. Na bevestiging hiervan passeerde de veerboot van de Brittany Ferries met een snelheid van 20 knopen ruim voor ons langs op weg naar Portsmouth. Het tij was ons vandaag gunstig gezind, want om half vier zou bij Pointe de Barfleur de stroom weer meelopen. Rond de kop van Barfleur naar Cap de La Hague kan het meer dan drie tot zes knopen stromen. Nog voor Barfleur voeren we opeens door een wierveld heen. De boot begon plotseling te trillen door plukken wier dat in onze schroef terecht was gekomen. Gelukkig hebben we een Flexofold klapschroef. De eerste keer dat we de motor uitgezet hadden en we de klapschroef in de vouwstand hadden gezet, bleek het wier er nog in te zitten, maar bij de tweede poging gaf blijkbaar het wier het toch op en functioneerde alles weer als vanouds. Om vier uur kwamen we ter hoogte van Pointe de Barfleur en hadden we de stroom flink mee. Met soms meer dan 11 knopen over de grond maakten we flinke vorderingen. De enorme stroming veroorzaakten diverse eddy's (draaikolken). De stuurautomaat had het er soms moeilijk mee. Even voor zes uur voeren we de buitenhaven in en meerden we even later in de jachthaven, Port Chantereyne, af, waar we vanwege wind en stroming nog geholpen werden door een Fransman en een Nederlander. Het werd nog aardig druk in de jachthaven met een paar Duitsers, Belgen en vooral Nederlandse jachten.

Rustdag in Le Havre

Vandaag zijn we in Le Havre gebleven. Er was nogal wat regen voorspeld voor de hele dag. Achteraf viel het nog wel mee. Het miezerde af en toe in de ochtend, maar vanaf half één werd het droog. We besloten een wandelingetje te maken, maar eerst liepen we naar de dieselpomp van de jachthaven waar we morgen voordat we naar Cherbourg vertrekken, willen tanken. Een medewerker van de reddingsdienst “Les Sauveteurs en Mer”, de KNRM van Frankrijk, die een stand hadden ingericht bij hun reddingsboot, vertelde ons dat de dieselpomp automatisch en 7 x 24 uur beschikbaar is. Daarna maakten we een wandeling langs de kade en de boulevard naar de verkeerstoren van de haven, chauvinistisch “Port de l’Europe” genaamd. Ernaast staat het Modern Kunstmuseum. Aan de kade hadden ze de rotsblokken met goudverf geschilderd en aan andere kant bij de haven stond een kunstwerk van gekleurde containers. Daarna bezochten we de Cathedral de Notre Dame. De kathedraal was voorheen een parochiekerk, dateert uit de 16e en 17e eeuw en is de oudste van de weinige gebouwen in het centrum van Le Havre, die de verwoesting van Tweede Wereldoorlog heeft doorstaan. ​Het werd later een kathedraal en de zetel van de Bisschop van Le Havre in 1974, toen het bisdom Le Havre werd opgericht. De klokkentoren dateert van rond 1520 en de voorgevel is Barok. ​Het gebouw werd ongewoon laag gehouden vanwege de moeilijkheden van de onstabiele grond. De mooie kerkorgels waren het geschenk van de Kardinaal de Richelieu in 1637, toen hij gouverneur van de stad was. Weer terug op de boulevard waar het vanwege de zondag druk was met een reuzenrad als attractie, begon het opnieuw te regenen en besloten we om terug te keren naar onze boot. Even na zes uur begon het hevig te plenzen alsof we nog niet genoeg regen hadden gehad. Hopelijk is het morgen beter weer. We willen dan naar Cherbourg, een afstand van 72 Nm.

Van Dieppe naar Le Havre

Na een hele nacht regen, vertrokken we om half acht uit Port de Dieppe. Het was zwaar bewolkt en het miezerde nog steeds. Er stond geen wind zodat we gewapend met onze Mustopakken op de motor richting Le Havre koersten. De afstand bleek op onze navionicskaart 53 Nm te zijn, toch wel even korter dan die 61 Nm, die vermeld staat in de Reeds Almanac. De eerste twee uur hadden we het tij nog mee, maar daarna begon de tegenstroom met 3 knopen ons aardig dwars te zitten, evenals de regen die soms met bakken uit de lucht kwam. Om één uur trok echter de bewolking wat weg en maakte deze plaats voor een waterig zonnetje. Na de kerncentrale aan de kust passeerden we om half twee Fecamp. Een grappige klassieke tweemaster met toeristen kruisten onze koers en werden we hartelijk toegezwaaid. Vele vissertjes met kleine bootjes waren op deze zaterdag het water op gegaan om hun geluk te beproeven. Niet veel later passeerden we Etretat waar we de “Witte Olifant”, uitgesleten uit een krijtrots, weer eens konden bewonderen. Om drie uur begon het eindelijk te waaien. Een NO4-5 precies achter maakte het mogelijk om de laatste 10 Nm weer te zeilen. Om kwart over vijf kwamen we bij de ingang van de haven van Le Havre aan. Het was zeer druk op het water van allerlei weekendgangers met hun bootjes. Ook zeilwedstrijden en optimisten voor de jeugd waren behoorlijk vertegenwoordigd. Om half zes meerden we af in een fraaie zeer ruime box en waar de havenmeester in de Capitainerie ons zeer vriendelijk te woord stond en behulpzaam was. Na betaald te hebben en weer terug op de boot begon het om zes uur opnieuw te regenen. Morgen zou dat ook de hele dag het geval zijn volgens de weersvoorspelling, zodat we waarschijnlijk wel weer een dag zullen blijven liggen.

Regendag in Dieppe

Het verval van ruim 7 meter is behoorlijk groot in Dieppe, zodat we bij laag water ca. 8 meter onderaan de kade lagen en bij hoog water praktisch gelijk aan de kade we uitzicht hadden op de lege terrassen vanwege het regenachtige weer. Omdat het vandaag voortdurend regende, de wind ook nog eens pal tegen uit het zuidwesten kwam met 4-5 bft en het tij ook niet meewerkte, besloten we maar om vandaag te blijven liggen. De hele dag bleef het regenen. ’s Ochtends ruimden we de boot maar eens weer op en vulden we onze watertanks bij. Om kwart voor twee, want de Fransen hebben een ruime lunchpauze, liepen we in de regen naar het havenkantoor, Port de Dieppe, om nog voor een overnachting te betalen. Ook de nieuwe meegekregen WiFi-code werkte niet, bleek later ofwel de bekende Franse slag. Daarna wandelden we kort lang de visserbotenkade en bezochten we even later de oude kerk Saint Jacques, die op de route lag naar de Carrefour City, waar we nog de nodige boodschappen moesten doen. De kerk, Saint Jacques, in Renaissance stijl stamt af van de twaalfde Eeuw en is opgericht als een parochie in 1282 door Guillaume de Flavacourt, aartsbisschop van Rouen. De kerk zag er verwaarloosd uit. Binnen waren netten opgehangen om loslatend pleisterwerk van de bogen en plafond op te vangen. Ook ontbraken er nogal wat gebrandschilderde ramen, die kennelijk in de loop der jaren zijn gesneuveld en vervangen door gewoon glas. Bijzonder is dat In de nacht van 6 op 7 november 2017 acht doeken werden gestolen. Na de bezichtiging deden we de boodschappen bij de Carrefour City en liepen we zo snel mogelijk in de regen weer terug naar onze boot. Hopelijk is het morgen beter weer, want dan willen we naar Le Havre, een afstand van 61 Nm.

Van Boulogne-sur-Mer naar Dieppe

Om kwart over acht vertrokken we uit Boulogne-sur-Mer richting Dieppe een afstand van 53 Nm. Er stond geen wind en de zee was vlak. Op de motor koersten we naar Dieppe. Het was niet druk op zee, uitgezonderd een aantal kleine Franse vissersbootjes. In het begin hadden we het tij mee tot ongeveer tien uur, waarna we 1,5 tot 2 knopen tegenstroom kregen. Vanaf half twee begon het tij weer mee te lopen en om drie uur werden we zelfs getrakteerd op een zuidwesten wind van 3 bft., zodat we zeilend verder konden. Om vijf uur zeilden we de haveningang van Dieppe binnen en meerden af aan een hoofdsteiger. Even later kwam de havenmeester langs om te vragen of alles naar wens was. Na betaald te hebben bij het havenkantoor, Port de Dieppe, waar we nog in het systeem stonden, konden we even uitrusten van de tocht. Maar zoals gewoonlijk loopt niet altijd alles vlekkeloos bij die Fransen. De WiFi-code die we mee kregen was al verlopen voor gebruik. Waarschijnlijk de code van de vorige dag. Vanavond gaan we een plan maken voor de komende dagen.

Van Duinkerke naar Boulogne-Sur-Mer

Om kwart voor negen verlieten we de marina in Duinkerke na eerst te hebben betaald voor onze overnachting. Voor ons ging net het echtpaar weg in een Dehler 36, Mathilda genaamd, die ons gisteren had gevraagd hoe wij onze zeiltochten deden in verband met de stroming. Vandaag was het tij namelijk tegen tot ca. half vier. Maar met een goede wind in de rug is dat geen probleem was onze boodschap. En vandaag stond er een mooie wind uit het noorden van 4-5 bft. Bij het uitvaren staat aan het eind van het oostelijk havenhoofd nog steeds een oud gedeelte van de pier, waar tijdens de WO2 de geallieerden, die door de Duitsers in het nauw waren gebracht, werden geëvacueerd naar Engeland. Even later zeilden we richting Boulogne-Sur-Mer. Het eerste rif van de vorige dag zat nog in ons grootzeil, zodat we die maar even lieten zitten. We maakten flinke vorderingen ondanks de tegenstroom. Over het water haalden we soms ruim 8 knopen en over de grond 5-6 knopen. Bij Calais was het weer druk met het komen en gaan van de veerboten. De wind zwakte iets af naar 4 bft., zodat we het rif er maar uithaalden. Via de marifoon hoorde we Dover Port Control een Nederlands jacht oproepen, die zich niet had aangemeld voor de oversteek van Dover Strait. Sinds de Brexit is dit weer verplicht. Om ca. één uur passeerden we Cap Blanc en even later ook Cap Gris Nez. Even voor 17:00 uur zeilden we de haven van Boulogne-Sur-Mer binnen en meerden om vijf uur af in de jachthaven Port De Plaisance . Even later arriveerden ook de Mathilda. De haven was vrij leeg, maar omstreeks acht uur ’s avond werd het drukker vooral met Belgische zeiljachten, waarschijnlijk vanwege een aantal jachten, die pas om half vier met de stroom mee waren vertrokken. Morgen gaan we naar Dieppe met een afstand van 53 Nm.