Onstuimige tocht van Vlissingen naar Duinkerke

We vertrokken om negen uur uit de Michiel de Ruijter Haven. Er stond net genoeg water om over de drempel te varen. Bij Brasserie Evertsen waren ze kennelijk nog niet helemaal wakker, want toen we voor de brug lagen gebeurde er niets. Maar na een telefoontje ging de brug dan toch nog open en zeilden we richting Zeebrugge. Er was een windje NO5-7 voorspeld. We waren nog niet een nautische mijl uit de haven of we werden door de waterpolitie geënterd. Een politiefunctionaris kwam aan boord en vertelde ons dat we waren opgeroepen door de Verkeerscentrale van Vlissingen, maar dat die geen antwoord kregen van ons. Na inspectie van onze marifoon tijdens bleek deze op kanaal 15 te staan i.p.v. het juiste kanaal 14. Vermoedelijk was dit kanaal onbewust verschoven middels de knop van de kanaalselector, die pal naast de volumeknop zit. Maar helaas kregen we ondanks dit gegeven een bevinding van een proces-verbaal, waarbij het Telecom Agentschap een oordeel gaat vellen. Alles van paspoort, marifooncertificaat tot vaarbewijs 2, werd weer flink genoteerd. Wat een maatschappij! Verder waren er geen bijzondere zaken betreffende aanvaringen of whatever. Wel hadden we op onze eigen AIS-bevindingen de koers verlegd vanwege diverse vrachtvaarders. Hierna vervolgden we onze zeiltocht. Er stonden zeer hoge golven en het was meer windkracht 6 dan 5 bft. Bij Zeebrugge waren de golven dermate hoog dat er één onze boot greep, dwars op de golven legde en plat sloeg, waardoor er veel water via het gangboord onze kuip binnen kwam. Maar zoals het hoort richtte de boot zich weer op en vervolgden we onze koers. Ook bij Oostende was het nogal kolkend, maar later toen we achter wat zandbanken zaten ging het beter. Even na drieën begon het ook nog eens continu te regenen, dus dat kon er ook nog wel bij, hoewel dit niet was voorspeld. Door de harde wind van ruim tot soms achter maakten we wel flinke vorderingen met ruim 8 knopen over het water, waarbij we soms van enorme golven af surfden met zelfs even 11 knopen. Na drie uur kregen we de stroom ook mee en zeilden we met ca. 9 tot soms meer dan 10 knopen over de grond, We kwamen om half zes in Duinkerke aan. Het regende nog steeds, zodat we als verzopen katten aanmeerden aan de steiger YCMN Marina van Duinkerke, waar we werden opgevangen door een Nederlandse vrouw van een Dehler 36, die in de avond met haar echtgenoot nog langs kwam om wat informatie te vragen over de vertrektijden naar Boulogne-Sur-Mer, waar wij morgen ook naar toe gaan.