Bezoek Ile de Tatihou

Vannacht had het weer behoorlijk geregend, maar vanochtend was het gelukkig droog. Na een douche en ontbijt betaalden we bij de havenmeester voor de twee komende dagen, want de komende nacht en dag komt er uit het zuidwesten een kanaalrat langs met windstoten tot 10 beaufort. De sluis was inmiddels dicht en aan de overkant lag een aantal vissersboten al bijna droog. Daarna haalden we aan de overkant van de jachthaven bij de Tatihoubilletterie aan de visserijkade de tickets voor Ile de Tatihou. Tot 12:00 uur was alles al vol geboekt, maar om 14:00 konden we mee. Om twee uur vertrokken we via de route bij laagwater met het amfibievoertuig langs de vele inmiddels drooggevallen oesterbanken. Terug bij hoogwater was de route via het water rechtstreeks. Een kwartier later zaten we op Ile de Tatihou. De naam van het eiland stamt af van de Vikingperiode. "Tat" is een Scandinavische eigennaam en "hou" betekent eiland. Het eiland is in het verleden steeds bewoond geweest. Bij laagtij kan het eiland te voet bereikt worden. Er waren grofweg drie verschillende bezichtigingen te zien. Het vestinggedeelte, het lazaret (veldhospitaal van het leger) en het maritieme museum. We begonnen bij het vestinggedeelte. Nadat de Engelsen in de zeeslag van La Hougue (1692) een Franse vloot vernielden, werd er naar plannen van Vauban, een beroemde Franse bouwmeester, een fort op het eiland gebouwd. De Tour Benjamin la Combe (20 meter hoog) op het eiland en een gelijkwaardige toren op drie kilometer afstand op het schiereiland van La Hougue moesten de haven van Saint-Vaast beschermen. In 1722 werd er een lazaret gebouwd om scheepsbemanningen en ladingen in quarantaine te kunnen plaatsen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden er op het zuidoosten van het eiland bunkers gebouwd door de Duitsers. Verder is er het Fort de l'Îlet dat bij hoog water een apart eilandje vormt. Tussen 1948 en 1984 was er een heropvoedingsgesticht voor jongeren op het eiland. In het voormalige lazaret is nu het maritieme museum over de geschiedenis van het eiland gevestigd, waaronder ook aansluitend een botanische tuin. Na de vestingwerken, de botanische tuin en het maritiem museum bezichtigd te hebben, begon het ook flink te regenen, waarop we besloten om snel terug te keren naar het het amfibievoertuig dat even na vier uur weer naar St. Vaast zou vertrekken. Helaas had een groep scholieren voorrang en zat het voertuig daarmee vol, zodat we met vele andere toeristen in de stromende regen moesten wachten op de terugkomst van het amfibievoertuig. Tegen half vijf konden we eindelijk vertrekken en kwamen we als half verzopen katten terug op onze boot. De komende nacht en morgen zou het verschrikkelijk waaien, zodat we maar even blijven liggen.